De twee gezichten van de leider




Hedendaagse organisaties zijn binnenste buiten. Je kunt je als organisatie eigenlijk niet meer permitteren om in twee werelden te leven, die van de eigen organisatie en alles wat daarbuiten is. Voor windowdressing of powerplay is er geen ruimte meer.  Maar, hoe zorg je ervoor dat de organisatiewaarden ook buiten de organisatie beleefd worden?

Als je werkgeluk voor je medewerkers wilt, streef je dat dan ook na voor klanten, burgers, de familieleden van je medewerkers? Hoe zorg je er in je leiderschap voor, dat er geen verschil is tussen hoe je als medewerker of als klant/patiënt behandeld wordt? Hoe zou het zijn als goed werkgeverschap hetzelfde is als goed citizenship door organisaties? Er is denk ik nog geen woord voor organisaties die continuïteit creëren in hun core buisiness en tegelijkertijd continue maatschappelijke waarde creëren.

Het belang van waardenrobuustheid is steeds bepalender in leiderschap. Het is de package van purpose en hoe-je-de-dingen-doet; je values. Deze congruentie is key! Doen wie je bent, any moment, any place. Waarom is dat zo belangrijk? Heel simpel, omdat de context daarom vraagt. Als je de principes van VUCA-wereld begrijpt, dan besef je dat voorspelbaarheid, transparantie, veiligheid en in contact staan fundamentele waarden zijn om leiderschap in te tonen.

Je continu bewust zijn van je waarden, daarnaar handelen en een kompas zijn voor je medewerkers lijkt topsport. En dat is het ook. Het is de opgave van de hedendaagse leider.

Mijn collega Jeroen noemde het voorbeeld van een zorgorganisatie die gastvrijheid hoog in het vaandel heeft. Gastvrijheid voor zijn bewoners, en ook gastvrijheid voor de medewerkers. In leiderschap kwam dat tot uiting door een actieve mensgerichte stijl. Door medewerkers oprecht te laten merken dat je 'blij bent dat ze voor je organisatie werken'. Voeding geven aan zorg, door je zorgverleners serieus te nemen in dagdagelijkse issues die er zijn, randvoorwaarden te creëren en aandacht te geven aan het menszijn achter de professional. Te luisteren en erkenning geven.

Deze uiting van leiderschap werkte zo aanstekelijk en erkenningsvol, dat het effect groot was. De intensiteit van aandacht voor bewoners en hun familieleden nam toe, zo bleek uit het belevingsonderzoek. Gastvrijheid! Is dit nu een fictief voorbeeld? Nee toch! Ervaar eens om je heen waar je de waarden van een organisatie beleefd. Waar het klopt als ‘ze zeggen dat je altijd welkom bent’, of ‘dat de relatie het uitgangspunt is’. Is iedereen in dat bedrijf echt geïnteresseerd in je?

Het interessante aan ons huidige tijdsgewricht is dat de maatschappij over de rode loper je organisatie binnenrolt. Iedereen kijkt mee in je keuken en social media is een interface. Buitenste binnen, binnenste buiten.

Het voorbeeld van de zorginstelling met de mensgerichte leiderschapsstijl is generiek voor elke organisatie. Erkenning en waardering zijn universele behoeftes. Interessant eigenlijk dat er dan zoveel varianten zijn in leiderschap. De grote vraag is, zijn leiders in staat om hun organisaties zo te leiden, om in de wisselwerking te staan tussen organisatie en maatschappij. Mensgericht te blijven kijken en business relevante vragen te vinden die een antwoord geven op maatschappelijke vraagstukken.



Pierre Mellegers